News

ذبح امنیت ملی در مناظره‌های انتخاباتی

آیا شخصی که براساس اصل 121 قانون اساسی سوگند یادکرده که در حراست از مرزها و استقلال سیاسی از هیچ اقدامی دریغ نورزد می‌تواند به توسعه توان موشکی و دفاعی کشور که از مصادیق ابزارهای دفاع از مرز و بوم هست هجمه کند ؟

 

نظام جمهوری اسلامی ایران مبانی آن برگرفته از اسلام ناب است که امنیت را یکی از اهداف استقرار حاکمیت الله و صالحان می‌داند. قرآن در این باره می‌فرماید: «خدا به کسانی که از شما بندگان ایمان آورد و نیکوکار گردد وعده فرمود که در زمین خلافت دهد، چنانکه امم صالح پیامبران سلف، جانشین پیشینیان خود شدند و علاوه بر خلافت، دین پسندیده آنان را بر همه ادیان تسلط عطا کند و به همه مؤمنان پس از خوف و اندیشه از دشمنان ایمنی کامل دهد...» (سوره مبارکه نور /55) تهدیدهایی در دو جبهه خارجی و داخلی امروز متوجه این نظام می‌باشد. در حوزه خارجی استکبار جهانی به سرکردگی امریکا و صهیونیسم بین‌الملل تهدیدی علیه ما محسوب می‌شود. در حوزه داخلی نابرابری اقتصادی، دور شدن از هویت اسلامی و سبک زندگی غربی، شرایط نامناسب رشد جمعیتی، مسائل قومی و مذهبی، مصرف‌گرایی و اشرافی‌گری، مسائل زیست ‌محیطی مانند کم‌آبی و ریزگردها، مسائل اجتماعی و فناوری و رایانه‌ای تهدیداتی علیه نظام می‌باشند. در کنار این تهدیدات بالقوه و بعضاً بالفعل، جمهوری اسلامی ایران دارای مؤلفه‌های قدرت ملی نیز هست. برخی از عناصر شکل‌دهنده قدرت ملی شامل وضعیت جغرافیای کشور، منابع طبیعی کشور، جمعیت جوان کشور، پیشرفت اقتصادی و صنعتی کشور، آمادگی‌های دفاعی و نظامی کشور است. آمادگی‌های دفاعی و نظامی برخاسته از توان مردمی و نهادهای انقلابی اصلی‌ترین عنصر قدرت ملی محسوب می‌شود. در خصوص اقتدار نظامی و دفاعی امام علی (ع) می‌فرمایند: سپاهیان به فرمان خدا پناهگاه استوار و رعیت زینت و وقار زمامداران و شکوه دین و راه‌های تحقق امنیت کشورند، امور مردم جز با سپاهیان استوار نگردد. (نهج‌البلاغه، نامه 53) امام راحل عظیم‌الشأن(ره) در این باره می‌فرمایند: در هیچ شرایطی از تقویت نیروهای مسلح و بالابردن آموزش‌های عقیدتی و نظامی و توسعه تخصص‌های لازم و خصوصاً حرکت به طرف خودکفایی نظامی غفلت نکنند... غفلت از تقویت بنیه دفاعی کشور، طمع تهاجم و تجاوز بیگانگان و نهایتاً تحمیل جنگ و توطئه‌ها را به دنبال می‌آورد(صحیفه امام، ج 21، 358)

با این توضیحات و شرایط بیان شده؛ متأسفانه در مناظره دوم کاندیداهای محترم رئیس‌جمهوری شاهد هجمه به امنیت ملی کشور توسط رئیس‌جمهور محترم و معاول اول ایشان بودیم! طبق اصل 176 قانون اساسی رئیس‌جمهور، رئیس شورای عالی امنیت ملی بوده و این شورا وظیفه تأمین منافع ملی و پاسداری از انقلاب اسلامی و تمامیت ارضی و حاکمیت ملی را برعهده دارد. به رغم این مسئولیت مهم برخاسته از قانون اساسی مواردی را در اظهارات آقایان شاهد بودیم که به نوعی امنیت ملی و منافع کشور در دوران پسابرجام را ذبح کرد که به برخی از آنها اشاره می‌شود:

1- هجمه به نیروهای مسلح و مشخصاً سپاه پاسداران انقلاب اسلامی برای انجام آزمایش‌های موشکی یا نشان دادن شهرهای زیرزمینی موشکی.

سؤال؛ آیا شخصی که براساس اصل 121 قانون اساسی سوگند یادکرده که در حراست از مرزها و استقلال سیاسی از هیچ اقدامی دریغ نورزد می‌تواند به توسعه توان موشکی و دفاعی کشور که از مصادیق ابزارهای دفاع از مرز و بوم هست هجمه کند و از آزمایش‌های موشکی یا نوشتن شعار علیه دشمنان اسلام و نظام بر روی این موشک‌ها یا نشان دادن شهرهای موشکی ناراحت شود؟


2- القای شبهه در افکار عمومی مبنی بر اینکه نظام جمهوری اسلامی نسبت به سایر مذاهب اسلامی یا اقلیت‌های دینی بی‌توجه و مایل به استفاده از توانمندی‌های آنها در نظام اجرایی و قوای سه گانه نیست.

همانطور که در بالا اشاره شد مسائل قومی و مذهبی یکی از تهدیدهای بالقوه داخلی کشور است که می‌تواند امنیت و منافع ملی را با خطر مواجه نماید. جمله «هیچ قومی از قوم دیگر، قوم‌تر نیست» از معاون اول محترم دولت فعلی در گام اول چه چیزی را جز بیان این مسئله که تا به امروز نظام اسلامی شاهد تبعیض قومیتی و مذهبی بوده، به ذهن متبادر می‌کند؟ آیا فعالیت‌های زیربنایی و عمرانی عمده‌ای که در حدود چهار دهه انقلاب اسلامی در استان‌های کردستان و سیستان و بلوچستان صورت گرفته – هرچند ناکافی است- و نقش‌آفرینی و حضور برادران اهل سنت و قومیت‌های مختلف در مدیریت‌های اجرایی و قوه قانونگذاری، مجلس خبرگان رهبری، شورا‌های اسلامی شهر و روستا، قوه قضائیه و نیروهای مسلح کشوری را می‌شود نادیده گرفت؟ آیا بیان این جملات از طرف دولت محترم ظلم در حق نظام اسلامی نیست؟!
3-اصرار بر نهادینه‌سازی گزاره ایران‌هراسی به ایران دوستی بعد از برجام؛‌

سؤال اینجاست آیا قبل از برجام جمهوری اسلامی ایران واقعاً با دنیا ارتباط نداشت؟ آیا دنیا فقط در چند کشور اروپایی و امریکا خلاصه می‌شود؟ فقط اشاره به یک نمونه می‌تواند خلاف واقع بودن این گزاره را نمایان سازد. برگزاری شانزدهمین دوره نشست جنبش غیرمتعهدها در شهریور سال 1391 با حضور مقامات بیش از 100 کشور دنیا که در بین آنها 24 رئیس‌جمهور، 8 نخست‌وزیر و 3 پادشاه، 9 معاون رئیس‌جمهور، 60 وزیر خارجه، 2 رئیس مجلس و... حضور داشتند نشان از ایران‌هراسی در دنیا قبل از برجام بود؟! چه خوب بود به جای این گزاره‌های خلاف واقع به پروژه اسلام‌هراسی در دنیا به خاطر تهدید منافع ابرقدرت‌ها توسط اسلام عزیز به جای ایران‌هراسی که واقعیت بیرونی دارد، اشاره می‌شد.

4- القای دو گانه‌های کاذب تنش/آرامش؛ توسعه /عقب‌افتادگی؛ محدودیت/آزادی؛ تحریم/همکاری؛ صلح /جنگ؛

بر کسی پوشیده نیست آرامش و پیشرفت‌های علمی و توسعه زیرساخت‌های کشور و حضور مؤثر و تعیین‌کننده در حل مسائل منطقه آسیای غربی ناشی از نهادینه‌سازی گفتمان مقاومت و استقلال سیاسی ما در جهان و به پشتوانه خون شهدا و دلبستگی مردم و توسعه توانمندی‌های دفاعی و نظامی در کشور است. دولت‌ها به تناسب توانمندی‌های خود در دوره‌های مختلف در جهت پیشرفت و آبادانی ایران اسلامی تلاش کرده‌اند اما فقط خود را مظهر صلح و آرامش و توسعه به بهانه جذب آرای مردم جا زدن و دیگران را ضد این مفاهیم بدانیم با مبانی دینی اعتقادی و اخلاقی ما سازگاری ندارد.

محمدصادق غلامی

Search